Nanotechnologia to ogólna nazwa całego zestawu technik i sposobów tworzenia rozmaitych struktur o rozmiarach nanometrycznych (od 0,1 do 100 nanometrów), czyli na poziomie pojedynczych cząsteczek. Nanotechnologia jest określeniem, które zagościło w słownikach na początku minionej dekady. Ogólnie oznacza inżynierię w bardzo małej skali. Bardziej konkretnie, nanotechnologia wiąże się z opanowaniem technologii manipulowania i przekształcania materii w skali pojedynczych atomów, czyli odległości rzędu nanometrów. Biorąc pod uwagę fakt, iż nanometr jest jedną milionową milimetra lub szerokością trzech, czterech atomów, zdolność do przekształcania materii w tej skali jest faktycznie zdumiewająca. A jednak już teraz jest możliwe i wykonywalne.

W Polsce, pomimo niewielkich nakładów na naukę oraz badania laboratoryjne, prowadzone są badania z zakresu ogólnie pojętej nanotechnologii. Istnieją trzy główne ośrodki badań nad nanotechnologią (łącznie jest 25 placówek): Instytuty działające przy PAN, Poltechnika Warszawska oraz Politechnika Wrocławska. Ośrodki, które w mniejszym stopniu zajmują się tymi zagadnieniami, to Politechnika Poznańska i Politechnika Śląska. W ośrodkach tych prowadzi się badania nad następującymi zagadnieniami:

  • wspomaganie technologii informacyjnych,
  • bioinżynieria (biotechnologie),
  • nowe systemy (nanosystemy),
  • nowe źródła energii (np. z wykorzystaniem nanorurek),
  • nowe materiały (np.. „smart materials”).

Istnieje ogromna liczba zastosowań produktów wytwarzanych dzięki nanotechnologii. Wśród tych zauważyć możemy produkty codziennego użytku. Rozdrobnione preparaty srebrowe już przy śladowej obecności działają dezynfekująco, bakteriobójczo, odkażająco czy nawet kosmetycznie i leczniczo.

Nano preparaty miedziowe z kolei wykazują silną grzybobójczość osiąganą przy stężeniach tysiąckrotnie mniejszych od preparatów stosowanych w ochronie roślin, drewna, czy w budownictwie. Z uwagi na całkowity brak działań toksycznych, ujemnie dermatologicznych, czy uczuleniowych, uczuleniowych a więc alergicznych, nano koloidalne preparaty miedzi zasługują w pełni na nazwę ekologicznych.

Wodne koloidy nano srebrowe i nano miedziane stosowane w odkażaniu i uzdatnianiu wody, przeciwbakteryjnemu zabezpieczaniu odzieży, konserwacji oraz przedłużaniu czasu przechowywania żywności, kosmetyce osobistej ciała ludzkiego, dezynfekcji urządzeń pracujących w kontakcie z żywnością do zastosowań w zakładach mleczarskich, mięsnych, przetwórstwa owoców i warzyw, ochronie inwentarza żywego od farm zwierzęcych po stawy rybne.

Te same lub też podobne koloidy wytwarzane z pojedynczych pierwiastków bądź ich stopów, służą także do zabezpieczania materiałów budowlanych, narażonych na rozwój bakterii i grzybów. Do grupy tej zaliczamy także preparaty do zastosowań ochronnych muzealnych, zabezpieczające przed atakiem grzybów: mumie, kości, artefakty, wykonane z drewna, skóry czy tkanin, brązy, rzeźby. Dodatki do paliw płynnych, działają na zasadzie katalitycznego rozkładu paliwa, zmniejszające zanieczyszczenie środowiska. Dodatki usprawniające działanie olejów i smarów silnikowych, przedłużają żywotność silników spalinowych, łożysk tocznych, kulkowych i ślizgowych. Specjalistyczne koloidy służą szerokiej gamie wytwarzania produktów przemysłu chemicznego, farmaceutycznego, produkcji materiałów obiektów użytkowych wytwarzanych z polimerów. Specjalistyczne koloidy służą technologii obronności od środków sanitarnych po farby pochłaniające promieniowanie mikrofalowe i czyniące samoloty niewidzialnymi dla radarów.

Źródło: http://www.sprawozdania.info/nanotechnologie.php